Met mijn debuutroman Popover kwam een langgekoesterde droom uit. Het verhaal voor dit boek zat allang in mijn hoofd, het duurde alleen even voor ik het op papier had. Waarom het zolang duurde hoor je bijvoorbeeld in deze podcast.
Popover is een tragikomische coming of age roman waarin we de jongvolwassen Jess volgen in haar morele groei, zich hardop denkend een weg banend langs allerlei verleidingen. Overmoed ligt op de loer, de lijn tussen goed en kwaad is flinterdun. Voor álle spelers. Ook voor Jess.
Jess werkt als assistent bij het internationale bedrijf Pegasus Paper Products, waar ze alsmaar over het hoofd wordt gezien. Beloofde promoties gaan zonder verklaring aan haar voorbij en ook bij de afdelingslunch en vrijdagmiddagborrel wordt ze steevast ‘vergeten’. Dan ontdekt Jess een maas in het systeem waarmee ze werkt en komt haar onzichtbaarheid opeens goed uit. Jess weet onopgemerkt duizenden euro’s in eigen zak te sluizen. Tot iemand haar zwendel ontdekt en op een tweesprong staat. Wat gaat ze doen: opgeven of doorgaan? En wie bepaalt dat eigenlijk, zij of de anderen?
Van idee tot boek
Het idee voor Popover kwam toen ik begon met freelancen. De bedragen die ik elke maand factureerde waren afgesproken met de managers van corporate bedrijven, die mij inhuurden voor projecten. “Zouden zij het merken als ik op mijn factuur een nét iets hoger bedrag zou zetten?”, vroeg ik me weleens af. Voor hen was het controleren van binnenkomende facturen een irritant administratief taakje, dat ze in hun toch al volle werkagenda moesten proppen. Ze waren er maar al te graag zo snel mogelijk vanaf en keurden facturen vast op de automatische piloot goed. Zonder echt goed te kijken of alles wel klopte.
Natuurlijk heb ik het nooit gedaan. Maar het idee liet me niet meer los.
Later, toen ik wetenschappelijk onderzoek deed, en het gedrag van mensen bestudeerde bij onder andere KLM en Strukton, leerde ik over denkfouten die we maken en die ons verhinderen in het maken van gewetensvolle, rationele beslissingen. Cognitieve dissonantie, groepsdruk, gokdwaling en projectiebias zijn daar mooie voorbeelden van.
In Popover komen de verleiding van oplichting en die denkfouten samen. Jess komt ‘per ongeluk’ in de verleiding om het bedrijf waar ze werkt op te lichten, wordt schijnbaar gedwongen ermee door te gaan en praat voortdurend haar eigen gedrag goed. Aan lezers van Popover vraag ik vaak, wat vind je daar nu eigenlijk van? Boekenclubs die Popover lezen voeren er hele (leuke) discussies over en bespreken ook elkaars eigen gedrag.
Heb jij Popover gelezen? Laat me dan ook even weten wat jij ervan vindt!
New Order Ink 